elma -
doświadczenia, jak i obserwacje innych osób po-
kazują, że nie ma dwóch osób nieśmiałych w dokładnie taki sam spo-
sób. Dla jednych największym problemem jest mówienie do drugiej
osoby, dla innych publiczne przemawiania, dla jeszcze innych stres.
Dla mnie bardzo dużym problemem były rozmowy towarzyskie
w grupie. Pamiętam, jak kiedyś poszedłem na pewne spotkanie, aby
poznać jego organizatorkę i porozmawiać z nią. Przez ponad godzinę
zbierałem się na odwagę, aby do niej podejść i przedstawić
się. Do-
piero gdy trafiła się chwila, że pani ta została sama, zebrałem się
w sobie i do niej podszedłem.
Inna sytuacja miała miejsce, gdy zacząłem chodzić do Klubu
Ludzi Sukcesu w Warszawie. Po oficjalnym spotkaniu ci klubowicze,
którzy mieli na to ochotę, szli do pobliskiej kawiarni. Ponad miesiąc
zajęło mi zebranie się na odwagę, aby pójść tam razem z nimi.
A wynikało to z mojej obawy, że nie będę miał nic ciekawego do
po-
wiedzenia i wszyscy zauważą, że jestem nieśmiałą osobą.
Dlatego zanim weźmiemy się za walkę z Twoją nieśmiałością,
warto dokładnie uzmysłowić sobie, co składa się na nią. Dlatego
proponuję Ci poniższe ćwiczenie.
Ćwiczenie
Wypisz na następnej stronie, co dokładnie składa się na Twoją
nieśmiałość – jakie działania, stany, sytuacje. Ważne, aby wypisać
ich jak najwięcej.
Oto kilka przykładów dla ułatwienia:
Bardzo stresuję się, gdy mam do kogoś zadzwonić.
Sprawia mi ogromny kłopot proszenie ludzi o pomoc.
Źle się czuję w
większej grupie.
Nogi elma uginają się pode mną, gdy mam przemawiać przed grupą.
Nigdy nie mam nic ciekawego do powiedzenia.
Co składa się na moją nieśmiałość:
.............................................................................................................
.............................................................................................................
.............................................................................................................
.............................................................................................................
.............................................................................................................
.............................................................................................................
.............................................................................................................
Dlaczego warto zapisywać?
W tej książce wielokrotnie będę Cię prosił o to, abyś zapisywał
różne ćwiczenia bezpośrednio w samej książce lub na kartce. Wynika
to z kilku powodów:
Powód 1. Robienie czegoś tylko w naszym umyśle ma tę wadę,
że możemy naszym umysłem dowolnie sterować i sami sobie
wmawiać, że coś zrobiliśmy
(np. jakieś ćwiczenie), chociaż tak na-
prawdę wcale tego nie zrobiliśmy. Jeżeli zrobimy ćwiczenie pisem-
nie, wtedy będziemy czarno na białym widzieli, czy je wykonaliśmy,
czy nie.
Powód 2. Zapisanie czegoś wymaga poniesienia dodatkowego
wysiłku. Ten dodatkowy wysiłek nastawia nas na wkładanie więk-
szego wysiłku w kolejne kroki, gdy będziemy musieli wcielić w życie
to, co zapisaliśmy.
Powód 3. Gdy coś zapiszemy na kartce, to podchodzimy do
tego poważniej, gdyż mamy wtedy materialny dowód na to, że
coś
chcemy zrobić.
Gdy już stworzysz listę tego, co składa się na Twoją
nieśmiałość, przeczytaj ją powoli. Jeżeli przeczytasz tę książkę do
końca i zaczniesz wcielać w życie zawarte w niej rady, to będziesz
w stanie usunąć ze swojego życia większość pozycji z tej listy, a może
nawet wszystkie.
Z własnego doświadczenia wiem, że osoby nieśmiałe często
przeceniają swoją nieśmiałość. Wiem, że każde zachowanie, które
taką osobę nie w pełni satysfakcjonuje, traktuje ona jako
-
|